Sevil Gül Nur Poeziyasına Ədəbi Bədii Baxış

RUHUN ŞƏFALANMASI

Yer öz oxu ətrafında dönmür daha,
Sən gələndən gecələr də gündüz oldu.
Hamarlandı kələ-kötür bütün yollar,
Qədəmlərin dəyən hər yer dümdüz oldu.

Dəyişdin bu təbiətin qanununu,
Bir insana uçmaq üçün qanad verdin.
Sudan çıxmış, can üstündə bir balıqdım,
Ürəyinə alıb yeni həyat verdin.

Tərsə döndü çərxi Günəş sisteminin,
Hisslərinlə yeni dövr hasil etdin.
Fələyə də ram olmayan bu qadını
Öz sevginə bir ömürlük əsir etdin.

Milyonillik qaranlıqlar yoxa çıxdı,
Günəş doğdu bu küləklər şəhərinə.
Nəfəsinlə şəfalandı yaralı ruh,
Məlhəm oldun tənhalığın zəhərinə.

Keçmişimin izlərinə süngər çəkib,
Boz ömrümə sən rəngində yol dilədim.
Gəlişinin şərəfinə şeir süzdüm,
Sevgimizi misralarda qeyd elədim.

1. 2026
  Sevil Gül Nur

Şeirin Bədii Təhlili:

Sevil Gül Nurun “Ruhun şəfalanması” şeiri sevginin insan ruhu və dünyagörüşü üzərindəki qüdrətini tərənnüm edən olduqca emosional və lirik bir nümunədir.
Şeirin əsas mövzusu eşqin xilasedici gücü və insanın daxili dünyasının yenidən doğuşudur. Müəllif sevginin sadəcə bir hiss deyil, bütün kainatı, zamanı və məkanı dəyişdirə biləcək bir qüvvə olduğunu ideya olaraq ön plana çıxarır.
Müəllif sevgini “şəfa”, “məlhəm”, sevilən şəxsi isə “günəş” kimi təsvir edir. “Boz ömür”, “tənhalığın zəhəri”, “milyonillik qaranlıqlar” kimi ifadələr insanın sevgidən əvvəlki ruh halını əks etdirir.
Sevgini ucaltmaq üçün kosmik miqyaslı şişirtmələrdən istifadə olunub: “Yer öz oxu ətrafında dönmür daha”, “Tərsə döndü çərxi Günəş sisteminin”. Bu, duyğunun nə qədər sarsıdıcı və böyük olduğunu göstərir.
Gecə ilə gündüzün, kələ-kötür yollarla dümdüz yolların, zəhərlə məlhəmin qarşılaşdırılması lirik qəhrəmanın keçmişi ilə indisi arasındakı kəskin fərqi vurğulayır.
“Sudan çıxmış, can üstündə bir balıqdım” bənzətməsi insanın çarəsizliyini və sevgiyə olan həyati ehtiyacını çox təsirli ifadə edir.
Şeir klassik və müasir üslubun sintezində, axıcı və anlaşıqlı bir dildə yazılıb. Misraların düzümü və ahəngi duyğuların ardıcıllığını, yəni əvvəlki əzabdan indiki hüzura doğru uğurla izləyir. “Küləklər şəhəri” ifadəsi ilə Bakıya və real məkana eyham vurulması əsərə konkretlik qazandırır.
“Ruhun şəfalanması” bir növ “ruhun reabilitasiyası” manifestidir. Sevil Gül Nur fərdi hissləri kainat hadisələri ilə eyniləşdirərək oxucuya sevginin hər şeyi “təmir etməyə” qadir olduğu ismarıcını verir.
Sizə cansağlığı və bütün işlərinizdə uğurlar arzulayıram!

✍ Sevil Azadqızı
Azərbaycan dili və ədəbiyyatı müəllimi. Filoloq. Ədəbi təhlil-tənqidçi. AJB-nin üzvü. Yazar-publisist
22.04.2026